user_mobilelogo

 

Ancient Egyptian Dogs Tesem Couple

Historia
    Pies Faraona to rasa psa w typie pierwotnym. Nazwą „pies faraona” określano niegdyś wszystkie czworonogi żyjące w obszarze wybrzeży i wysp Morza Śródziemnego, a niekoniecznie związane z populacją psów egipskich. Nadano ją jednak z racji wybitnego podobieństwa psów do staroegipskich chartów zwanych tesemami, których wizerunkami ozdabiano ściany grobowców faraonów. Psy faraona różniły się natomiast od psów w typie podenco. Chcąc opisać czworonogi, należałoby odwołać się do wyglądu i temperamentu chartów i psów gończych.
 W 1974 roku rasa została uznana przez angielski Kennel Club i zarejestrowana pod nazwą Pharaoh hound. W 1977 roku FCI zarejestrowało rasę pod tą samą nazwą i przyjęło oficjalny standard rasowy. Na Malcie i okolicznych wyspach psy były nazywane kelb tal fenek, co dosłownie oznacza „psa królika”. Na Maltę czworonogi trafiły najprawdopodobniej wraz z Fenicjanami lub Kreteńczykami, którzy posiadali psy w podobnym typie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wzorzec FCI nr 248 /09.08.1999/, wersja angielska PIES FARAONA

TŁUMACZENIE : Olga Jakubiel.
POCHODZENIE: Malta.
PATRONAT: Wielka Brytania.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 24.06.1987.
UŻYTKOWOŚĆ: Czujny, bystry myśliwy, posługujący się węchem i wzrokiem; w pobliżu zdobyczy, w dużym stopniu używa także słuchu.
KLASYFIKACJA F.C.I.: Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych. Sekcja 6 Psy ras pierwotnych. Bez prób pracy.
WRAŻENIE OGÓLNE: Średniej wielkości, o szlachetnej postawie i kształtnej sylwetce. Pełen wdzięku, choć silny. Bardzo szybki, o swobodnym, lekkim chodzie i czujnym wyrazie.
USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT :Czujny, inteligentny, przyjacielski, czuły i skory do zabaw.
GŁOWA : Kufa nieco dłuższa, niż czaszka. Szczyt czaszki równoległy względem kufy; cała głowa, widziana z boku i góry, ma kształt tępego klina.
OKOLICA MÓZGOCZASZKI : Czaszka: Długa, sucha i dobrze rzeźbiona. Stop: Nieznaczny.
OKOLICA TWARZOCZASZKI: Nos: Wyłącznie cielistego koloru, dopasowany do [koloru] szaty. Szczęka i żuchwa oraz uzębienie: Szczęka i żuchwa silne, z mocnym uzębieniem. Zgryz nożycowy, tzn., że górny łuk zębowy ściśle zachodzi na dolny i , a zęby ustawione są pionowo względem szczęki i żuchwy. Oczy: Bursztynowego koloru, dopasowane do [koloru] szaty. Owalne, umiarkowanie głęboko osadzone, o bystrym, inteligentnym wyrazie. Uszy: Osadzone średnio wysoko; noszone prosto, gdy pies czuwa, lecz bardzo ruchome. Szerokie u nasady, delikatne i duże.
SZYJA: Długa, sucha, umięśniona i nieco łukowata. Sucha linia gardła. TUŁÓW: Gibki, o niemal prostej górnej linii. Długość tułowia od klatki piersiowej do kości biodrowej przekracza nieco wysokość w kłębie. Zad: Lekki spadek od zadu do nasady ogona. Klatka piersiowa: Głęboka, sięgająca łokci. Żebra dobrze wysklepione. Brzuch: Umiarkowanie podciągnięty.